Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

7/1/18

Ο Χιονάνθρωπος - Αριστομένης Λαγουβάρδος

Θεοσκότεινα. Έριχνε πηχτές νιφάδες χιόνι.
Χιόνιζε!
Ερχόταν αυτός από τα  βουνά, φτιαγμένος από χιόνι,
και  έτρεχε ο  Χιονάνθρωπος!
Στάθηκε στην πλατεία του χωριού, όρθιος,
κουρασμένος, μοναχικός.
Εκεί τον βρήκαν  σιωπηλό  και  αμίλητο  τα   παιδιά.
Ο  Χιονάνθρωπος,  ο  Χιονάνθρωπος   φώναζαν
τα  παιδιά  που  έχουν  ακόμη  όνειρα
και  την  ψυχή  λευκή  σαν  το  χιόνι.
Ένα  του  έβαλε  μια  πίπα  στο  στόμα,
το  άλλο  του  έβαλε  μια  σκούπα  στο  χέρι.

Ήρθαν  τα  πουλιά,  ο  κότσυφας,  ο  κοκκινολαίμης,
ο  σπουργίτης  και  άλλα,  αυτά  που  έχουν  ανάγκη
από  ουρανό,  γή  και  αγάπη.
Ηρθαν  τα  αρνιά,  τα  γελάδια,  τα   σκυλιά,  τα  κοκόρια,
οι  φραγκόκοτες,  οι  γάλοι  και  άλλα....
Αυτά  που  έχουν  ανάγκη  από  γή  και  αγάπη.
Τον  κοίταζαν!
Άλλα  τον  μύρισαν,  άλλα  τσίμπησαν   τα  χόρτα  και  τα  σπόρια 
που  ήταν  θαμένα  στο  χιόνι.

Κάποια  μέρα,  ανέτειλε  ο  ήλιος,  λαμπρός  χρυσαφένιος 
δίσκος,  ανάμεσα  από  τούς  κλώνους  της  Ρογδιάς.  Τον  είδα!
...Κι΄ έβλεπα  τον  Χιονάνθρωπο  να  ιδρώνει,  να  λιώνει  σε
αναρίθμητες  κρυστάλλινες  σταγόνες.
Να  χάνεται...
Και  σκεπτόμουν  τα παιδιά  με  τις  λευκές  ψυχές ΄
και  τα  γαλάζια  όνειρα,  να  προσμένουν  τα  σπόρια
να  πετάξουν  καινούρια  βλαστάρια...

              Για   νάρθει  μια  άλλη  Άνοιξη...

    Ένας  άλλος    Χειμώνας...

           Ένας  άλλος  Χιονάνθρωπος...

......
Αριστομένης  Λαγουβάρδος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura