Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

25/10/17

ΠΑΝΤΟΥ ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ - ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

Άγρυπνος και διαλέγω ουρανούς-
αιθρίες με ανέμους 
απαλούς να κατοικήσω.

Στο στήθος μου σαν κλειδωμένο μυστικό το όνομά σου
την νοσταλγία ανεβάζει αόρατη που φλέγεται-
όπως κι η νύχτα.

Σαν από ώχρα γύρω μου χρωματισμένα σπίτια· 
κι η θάλασσα που ξεδιπλώνει
λιθάρια θρυλικά 
στο ακρογιάλι 
απ’ τον παλιό καιρό.

Νόημα παίρνουν όλα! Ξέρω 
τον κρυφό παλμό τους.
Πίσω από κείνο που κοιτάζω σαν μια άθληση
κρυφή και προσεγγίζω
μνημεία θεάς που χάθηκε και τώρα ένας
ναός ερειπωμένος μες τις παπαρούνες σαν ένας κλωβός του αέρα
που πλέκει αντένες πάνω του η άνοιξη..

Παντού ένα μνημείο ο χρόνος…

Όλα θυμίζουνε ιέρειες που απορροφήθηκαν απ’ τα φεγγάρια
κι η γη κατάπιε τους χιτώνες τους.

Στο χάσιμο του φεγγαριού αν δεις καμιά φορά
κάτι ανεμίζει αρπαγμένο από κλαδί, 
λευκό κι ωραίο.

Και η αγνότητα να σφύζει στο τοπίο.

Μόνο την φαντασία αφήστε μου, μόνο την φαντασία…
Αυτό το γρηγορότερο ταξίδι του μυαλού.

Από την ποιητική συλλογή του Στρατή Παρέλη:ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΝ..
...
PAINTING by Liza G.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura