Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

18/10/17

Αφήνω το βλέμμα μου ... Μαίρη Γιωταξή



Αφήνω το βλέμμα μου
να ταξιδεύει ελεύθερο,
δεν περιμένω τίποτα να δώ
ούτε να νιώσω τίποτα γυρεύω
Μένω τα βήματα της θάλασσας
για ώρες να μαντεύω
κι αυτή,
με την αλμύρα της να καίει
και ν’απλώνει
σ’ένα χορό που όσο κρατάει
με παγώνει

Ακολουθώ μια σκέψη που λυτρωτικά
μοιάζει νηφάλια, στρωτή
δεν προσκυνά στην κάθε έξη μου
ούτε διστάζει να φανερωθεί
Κι είναι σκοτάδι
κι αυτό το κύμα της
δε λέει να μείνει, να πιαστεί
Δεν το φοβάμαι που ακούραστο γλιστράει,
Είναι η Ζωή

4 σχόλια:

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Όμορφο.. Καλή χρονιά και δημιουργική.

ANAZHTHΣH είπε...

"...Ακολουθώ μια σκέψη που λυτρωτικά
μοιάζει νηφάλια..."Όμορφο ποίημα.
Μπήκα από την αξιόλογη σελίδα του Στρατή Παρέλη ελκυόμενη από τη φωτογραφία στο προφίλ σου.Καλή και εμπνευσμένη χρονιά φίλη μου.

LEFKOI LYKOI είπε...

Έλενα σου εύχομαι μια θαυμάσια και δημιουργική χρονιά!

LEFKOI LYKOI είπε...

φίλη μου "Αναζήτηση" καλώς όρισες !

Καλή και δημιουργική χρονιά εύχομαι !

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura