Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

27/8/17

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Ι.Ε. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Βρέχει, ασταμάτητα εδώ και καιρό.
Ατελείωτες μικρές, λεπτές ψιχάλες πέφτουν από ψηλά,
σαν καρφίτσες μου τρυπάνε το κορμί,
μα και σαν δάκρυα, με ξαλαφρώνουν,
κρέμονται από τα ρούχα μου, σαν ανεκπλήρωτοι πόθοι.
Ο άνεμος φυσά με μανία, μα δεν ακούγεται τίποτα,
μόνο ένας υπόκωφος θρήνος από τα φύλλα των δέντρων,
για όσα αποχωρίζονται απόψε το σπίτι τους.
Αιωρούνται για λίγο στον αέρα και μετά χάνονται μακριά,
όπως τα χρόνια,
φεύγουν, σαν πουλιά αποδημητικά,
μα δεν γυρίζουν ποτέ πίσω.
Πέφτουν νεκρά, από τον ουρανό, ψηλά
και μου θυμίζουν το κουράγιο μου, που χάθηκε λίγο λίγο τώρα πια.
Π.Ι.Ε.ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
(Ποιητική συλλογή ''Η Γένεσις, η Ζωή και το Έργο, ο Θάνατος του Αμνού. 2008-14)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura