Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

4/12/16

ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΖΩΗΣ - Γιάννης Τάτσης

Καντήλι το φεγγάρι στο αραχνοΰφαντο παράθυρο,
παίζει με τα σκοτάδια της κάμαρας,
που σαν σε κινούμενη άμμο, βουλιάζει μαζί σου
στη φθορά του χρόνου, με τους πόθους πυγολαμπίδες
να φλέγονται στο καμίνι της μοναξιάς.
Πληθωρική η σκόνη στο τραπέζι αποτυπώνει
στο ίδιο σημείο, τα ίδια αντικείμενα,
πάντα στο ίδιο σημείο.
Οι τοίχοι θέατρο σκιών ζωντανεύουν σκηνές,
που ακόμη αντηχούν ήχοι ευτυχίας.
Μα ποιος άνεμος έσβησε το γέλιο σου
και σε αγκυροβόλησε στο λιμάνι της απραξίας!
Η ζωή σφυρίζοντας σαν τον άνεμο
χτυπά καθημερινά την πόρτα και αφήνοντας
προσκλητήρια αρωμάτων και χρωμάτων
σε καλεί να δραπετεύσεις
απ’ τη φθορά της πλουτώνιας κάμαρας
και του εσώκλειστου εγώ σου,
στους δρόμους της ζωής.
Ο χορός με τις μαυροφορεμένες αναμνήσεις
σε ταξιδεύει στο χορό του Ζάλογγου.
Φτερούγισε τους εφιάλτες σου μακριά,
σαν τις νυχτερίδες στο σκοτάδι της σιωπής
ή στο φως του ανατέλλοντος ηλίου
και πάψε να μονολογείς στις αράχνες.
Την ευτυχία την κυοφορείς μέσα σου,
είναι καρπός της επικονίασης των λουλουδιών σου,
μην την αναζητάς στη λάμψη των διαμαντιών
και τη χλιδή των παλατιών, μια αυταπάτη,
μια ψευδαίσθηση της ακτινοβολίας του πλούτου.
Ζει και βασιλεύει και στο φτωχικό της αγάπης,
πλάι στο καθημερινό, το απλό, το λιτό,
αρκεί να ενστερνιστείς τα αρώματα
των λουλουδιών του υπαρκτού κήπου σου.
Ξερίζωσε τα φυτρωμένα βάσανα, που άνθισαν
τους πόνους και σε τραμπαλίζουν σε γκρεμό βαθύ.
Η ζωή είναι σαν το νόμισμα, έχει και άλλη όψη,
άκουσε τις φωνές της, σε περιμένει και πάλι
στο γέλιο και στο θυμό, στην αγάπη και το μίσος,
στο δίκαιο και το άδικο, στο φως και το σκοτάδι.
Ο ήλιος καθημερινός σύντροφος, χαρίζοντας
ρόδα στην αυγή, μας φέρνει και κάτι καινούριο.
Γίνε αερόστατο στο γαλάζιο,
όπου σου μειδιά ένα φως αποκαμωμένης ελπίδας.
Άκουσε τους ήχους της θάλασσας, που μουρμουρίζει
μυστικά ταξιδεμένων σε κάθε ακρογιάλι της
και περιπλανήσου στα πελάγη της ζωής
σαν άλλος Οδυσσέας, έως ότου
συναντήσεις την Ιθάκη των ονείρων σου.
...

Γιάννης Τάτσης
...
Από την ποιητική συλλογή "Ανήκω στον Αγωνιστή"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura