Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

2/9/16

ΛΕΥΚΟΙ ΛΥΚΟΙ - Χριστόφορος Τριάντης

Στον δρόμο με τα  πληγωμένα δέντρα
σωρός μαζεύτηκαν οι πέτρες
της μνήμης.
Στις άκρες τους σκουριάζουν – αιώνες –
οι ψυχές των σκοτωμένων
( άτιτλο επεισόδιο των Ωρών) .    
Και ψηλά στα μαντριά του πένθους
οι λυγμοί της θλίψης καρφώνουν
τους  προσκυνητές , καθώς πορεύονται
για να προσευχηθούν στο Φως .  
Μα , οι αρχηγοί τους  έχουν
στις πλάτες τους στερεωμένα
κοντάρια  με ακτίνες λέξεων και συναξάρια
αγιασμών .
Σημάδια άφθαρτης απόλυσης ψυχών
στις ζυγαριές της Νέμεσης .
Στις παρόδους , οι κύκλοι του χρόνου
αλώβητοι μένουν  απ’ το πεπρωμένο
( λύτρωση των στιγμών ),
μνημεία βαθιάς χαράς
για τους πανηγυριστές του φωτός . 
Να , στα ματωμένα καλντερίμια
οι προπομποί φτάνουν – γρήγορα -
και στις πύλες των αόρατων πολιτειών
στεφάνια αιωνιότητας κρεμούν,
ασπίδες που την τύχη εξορίζουν
να μην μολύνει την αρετή .
Στα βουνά της φωτιάς
λάμπουν  τα νεογέννητα σύννεφα,
φρυκτωρίες χρωμάτων  
στους ορίζοντες τής ομορφιάς . 
Από μέσα τους προβάλλουν  οι λευκοί λύκοι ,
την πομπή χαιρετούν ,  
δίχως φόβο κι αρνήσεις .
Φύλακες είναι –πια- των πορευομένων
σαν ανεβοκατεβαίνουν
στα ξωκλήσια των αστεριών
και της αλήθειας .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura