Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

29/6/16

Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑΣ - Χριστόφορος Τριάντης

Και να ο ποιητής
πάνω στο φορείο της ζωής
προχωρεί ( κατόπιν διαταγών των πραιτόρων  )
στην οδό της Αθλιότητας του κόσμου.
Ω , χυδαίες γυναίκες τον χλευάζουν
απ’ τα χαμόσπιτα της ακολασίας
κι άλλες από ψηλότερα σημεία
εκτοξεύουν αλαλαγμούς αχρειότητας ( εναντίον του ),
με προστυχιά και μίσος .
Οι γριές κατάρες γυροφέρνουν
στα καπνισμένα παράθυρα ,
σαν στρίγγλες σε συμπόσια δαιμόνων.
Μα κι οι γέροι , έμπλεοι αρρώστιας και σκοταδιού
απ’ τις  τρύπες τους βρώμικα λόγια αραδιάζουν
στις άκρες του δρόμου.
Τον ποιητή φθονούν έως θανάτου.  
Μέσα απ’ τα μαντριά της παρακμής
οι αργολόγοι της ηδονής
προβάλλουν  τα σαπισμένα τους αισθήματα
κραυγάζοντας    : ήρθε το τέλος σου !
Τα παιδιά  όμως που ‘ναι
του  ποιητή οι αχθοφόροι
την πορεία συνεχίζουν,
δίχως ταραχή και φόβο.
Το φορείο της ζωής έχει δρόμο ακόμα.
Ξαφνικά ο ποιητής τα μάτια του
σκεπάζει μ’ ένα λευκό μαντίλι.
Ο ζόφος σμίγει – αδιάντροπα - με τη λαγνεία
στους στάβλους της αθλιότητας.
Και τα στόματα άλλο δεν κάνουν
παρά να εχθρεύονται τον στοχασμό.
Δεν έχουν θέση οι θεοί κι οι ποιητές
στην οδό του κόσμου.
Οι ασεβείς έχουν την πρωτοκαθεδρία
με λέξεις και χειρονομίες κυκλώπων
υπερασπίζονται την αδιαντροπιά.  
Γελούν  σαν αντικρίζουν
τα  φεγγάρια της αθλιότητας
να βρωμίζουν τον ουρανό της ομορφιάς  …

Χριστόφορος Τριάντης  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura