Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

24/5/16

ΚΑΤΑΔΙΚΗ - Χριστόφορος Τριάντης


Έσπασαν τα μάτια απ’ τον πόνο
και τα κομμάτια τους σαν αρχαία όστρακα ,
έπεσαν στο χώμα .
Έτρεξαν οι άπτερες θλίψεις
και στα χέρια τους τα πήρανε .
Ετοιμάστηκαν χορούς να στήσουν ,
τιμώντας την Ανάγκη .
Τη θεά που σβήνει τη χαρά ,
σαν τολμήσει και την ομορφιά σιμώσει .
Αλλά θαμπωμένες απ’ τους άχρονους  νόμους
του σύμπαντος ,
τη  διαταγή της προθεϊκής αρχής  εκτελέσανε :    
τη λέξη που ‘χαν τα κομμάτια  
-χαραγμένη - στις δακρυσμένες  παρειές  τους ,
να διαλαλήσουν ,
μέχρι των αγγέλων τα φρούρια .
Όνομα γυναίκας ακούστηκε ,
που  κέντησε της λύπης τα σπλάχνα ,
όμορφο σαν τη σιωπή της νύχτας ,
αιώνιο σαν την καταδίκη μου …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura