Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

27/1/16

Οι κραυγές των Γλάρων - Βασιλική Δραγούνη


Ζωντανεύοντας μνήμες
από θραύσματα παιδικής ηλικίας
γεμάτης από μέρη και φόβους
και δάκρυα και πρόσωπα
ξεχασμένα
-αυτός, αυτός 
κι αυτός που σε προσπέρασε
ξεχνώντας-
εσένα, που είσαι τόσο μικρός
και πρέπει να πας εκεί όπου η ζωή σε οδηγεί
και όλοι οι δρόμοι προς το κέντρο του εαυτού
περνούν από αυτά τα θαμπά πρόσωπα
και τις ματαιωμένες υποσχέσεις
-αντίο, αντίο
και ξανά αντίο.

Τώρα ελίσσεσαι στον κυκλικό χρόνο
μέχρι να φτάσεις στο σημείο 
που ξεκίνησες
χωρίς αμφισβητήσεις
χωρίς απαντήσεις,
όλα είναι εδώ
-ήταν πάντα εδώ-
λεπτό το λεπτό
ώρα την ώρα
χρόνο τον χρόνο
-γιατί να θλίβεσαι
για ό,τι δεν μπορείς να ξέρεις.

Ένας γλάρος εμφανίζεται στα όνειρά σου
κι ύστερα άλλος, κι άλλος
κι ύστερα 
εκείνες οι γνώριμες,
πρωτόγονες κραυγές

Βασιλική Δραγούνη
...
"Photo by Ελενόρ Αργυροπούλου - "Ηλιοβασίλεμα στη Μελβούρνη"


Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura