Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

14/10/15

Η νυχτιά ευωδίαζε λεμονανθούς - Πασχάλης Παπαβασιλείου


Η νυχτιά ευωδίαζε λεμονανθούς 
Από το ανοιχτό παράθυρο 
λαμποκοπά το φεγγάρι
Πάντα κάποιες τέτοιες στιγμές 
έχουν τη δική τους γοητεία 
αγγίζουν τα φυλλοκάρδια μου
Στιγμές από έρωτες 
Από τους πρώτους πόθους 
Αύρες λεπτές 

Πηγή αναμνήσεων οι μνήμες
κλωθογυρίζουν 
Πανδαισία κατακτημένων αγαθών
Γλυκόλαλες μελωδίες με ζώνουν 
τις απολαμβάνω με πάθος
από το κύπελλο της ηδονής
Σκέφτομαι το αύριο 
Οι προσδοκίες αρκετές 
Όπου γυρίσω και κοιτάξω 
φυτρώνουν χαμόγελα σε μια παραμυθένια Εδέμ 
Και μεταφέρω το χρυσαφί του ήλιου 
στην καρδιά μου


Πασχάλης Παπαβασιλείου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura