Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

5/2/15

Ενδοσκοπόντας... Σταύρος Βαρβέρης



Ενδοσκοπόντας, οσφράνθηκα το γιασεμί του έρωτα
και μια Αφροδίτη το πότιζε αυγή να μεγαλώσει.
Ο κόσμος είπα- μετρά με σκότος τα έργα του
κι εγώ στην ίδια μοίρα έγκλειστος,
απολογούμαι στην ποίηση.
Δίχως έρωτα προς τον ήλιο, το χαμομήλι ,
ποτέ δεν θ' άνοιγε τα φτερά του.
Δίχως έρωτα τα χρώματα θα αναζητούσαν τ' όνομά τους
και ο Μάης μια άνοιξη,
ο Αύγουστος μια ακρογιαλιά να λούει το σώμα του 
και ο Σεπτέμβρης τη μελαγχολία του.
Το κόκκινο! Το κίτρινο! Το βαθύ γαλάζιο! Το πράσινο!
Όλα με φως και έρωτα καμωμένα,
σαν αυτό το ρόδι μέσα μου
που παλεύει με τον θάνατο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura