Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

16/12/14

Η σταγόνα σου.... Παναγιώτης Στυλιανόπουλος

Η σταγόνα σου ήταν αυτή που με ξύπνησε το πρωί. 
Το δάκρυ μιας σταγόνας βροχής δικής σου
από όνειρο χθεσινό. 
Θυμάμαι….. 
Ήσουν πανέμορφη μέσα στις πυτζάμες που φορούσες, 
ήρθα τόσο ύπουλα από πίσω σου,
δυνατά μέσα στην αγκαλιά μου, σε άρπαξα 
κι ας φώναζες κι ας κλωτσούσες, εγώ δεν σε άφηνα
μέχρι στο δρόμο να σε βάλω, εκεί …..στη μέση της βροχής. 
Απλώνω χέρι σε χορό σε προσκαλώ
και εσύ γεμάτη νάζι και ντροπή, μόνο χαμογελάς……χαμογελάς 
με το χαμόγελο να γίνεται γέλιο δυνατό. 
Κλείνεις τα μάτια και μυρίζεις……βροχή……χώμα…..Θεό.
Ανοίγεις τα χέρια και στριφογυρνάς δυνατα……πιο δυνατά …κι άλλο..... κι άλλο. 
Χριστέ μου πόσο όμορφη είναι ,πόσο την θέλω ,δυνάμωσε κι άλλο την βροχή σου, 
καταιγίδα κάνε την ποτέ να μην σταματήσει!!
Θυμάμαι….άνοιγες τα χείλη σου, μέσα σου να την πάρεις, 
δροσιά να νιώσει η ψυχή σου…..και εγώ σ αγαπούσα. 
Να πατάς στις λακκούβες …..εκεί,
σαν τα παιδιά θυμάσαι;
Ρυθμό να μου δίνεις και να με καλείς κοντά σου να έρθω, 
για εκείνο τον χορό που μου χρωστάς, που κάποτε μου υποσχέθηκες.
Να κολλήσουν τα ρούχα μας, να κυλιστούμε στην βροχή, 
γιατί η ζωή μας τον χρωστάει αυτόν τον έρωτα.
Σφίξε με και πάμε,αγάπα με μέσα στη βροχή, κουνήσου στον ρυθμό. 
'Ένας χορός είναι μην φοβάσαι αν βραχείς. 
Όλη την νύχτα χορεύαμε…….το πρωί όμως έλειπες,
η θέση σου στο σκαλάκι της αυλής ήταν άδεια, μα δεν με πείραξε τόσο. 
Ξέρεις πια είναι η ειρωνεία;
Έξω έβρεχε.....

Παναγιώτης Στυλιανόπουλος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura