Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

7/8/14

Αχ! οι θύμησες... - Πασχάλης Παπαβασιλείου
























Αχ! οι θύμησες
Εκείνες πού ‘χαν δεμένα τα μαλλιά τους
με το θελκτικό μαντήλι μιας ξωθιάς εμορφιάς
παρέα με το φως του Αποσπερίτη
και με τα αναφιλητό των κυμάτων
την ώρα που τα αστέρια έσερναν το χορό
λαμπρύνοντας την ερημιά του ουρανού

Η σκέψη μου ανυψώνεται
πλανιέται στου ουρανού τα τρίσβαθα
Και ενώ δεν ήσουν σιμά μου
ένιωσα τη παρουσία σου
με χαμόγελα ανέγνοιαστα

Είδα τα κύματα μιας άγριας θάλασσας
να πλέκουν γαλαξίες στα μαλλιά σου
και να απομακρύνεσαι στο άπειρο
με τη στιλπνότητα φορεμένη
στο πρόσωπό σου

Νύχτα μου όσα ερέβη κι αν με δέρνουν
κάτι σιγολάμπει μέσα μου
Είτε η πληθώρα των άστρων
Είτε εκείνη η φωταύγεια
που με οδηγάει στο ηλιόβγαλμα
του θαλερού της αυγής ξημέρωμα

από τη ποιητική συλλογή του Πασχάλη Παπαβασιλείου
Τέλος Εποχής 2013 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura