Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

13/8/13

Για όσο υπάρχω - Νίκος Απόμακρος



Αφιερωμένο 
στον άγγελο που μέσα μου φύλαξα
στην ψυχή των κριμάτων.
Είχε χαμόγελο φτιαχτό 
από πούδρα θανάσιμα λευκή
και στα χείλη κραγιόν 
τη σκουριά των κερμάτων.

Στο μακιγιάζ το γοτθικό
είχε συνήθως κρυμμένα
έναν κρότο που σώπασε
ένα δάκρυ δειλό
ένα βλέμμα κενό
κι ένα φτερούγισμα που κόπασε

" Είσαι", της είπα, "ότι είχα, 
ότι έχω κι ότι θα’χω"

"Υπήρξα", απάντησε, "μα δεν θα υπάρχω"
και μ’απόγνωση περίμενε απάντηση.

Ειν' αργά τώρα πια, το ξέρω
κι όμως ξαφνικά χαμογελώ

"Υπήρξες κι όσο υπάρχω θα υπάρχεις, 
όμορφή μου ανάμνηση".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura