Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

13/4/12

μπουρλοτιέρισσα



Μην παραμελήσεις να διδαχτείς στην σιωπή.
Στον τοίχο επάνω ακούγονται τα βήματα του φεγγαριού, μεσάνυχτα
Και που ανοίγουν τρίζοντας οι θύρες

Θα έρθω να σε συναντήσω στα κρυφά σου δωμάτια, έχω αφήσει
να κλέβει την υποψία μου η μουσική,
όλα είναι αβρά στεφανωμένα.
Θα έρθω να σε βρω που ταριχεύεις τις φωνούλες των γλάρων
Αήττητη και που σαλπίζεις ξημέρωμα.

Ένα άστρο κύλησε στην πλαγιά του ουρανού-
Κι ύστερα κι άλλο κι άλλο κι άλλο-
Ώσπου να βρούνε των λόγων οι άμαξες την εντάξει βολή τους.

Από την γλώσσα που μου κληροδότησες πάω παντού
Κι είμαι παράξενα ιστάμενος στην ανατρεπτική γραμματική της-
Αλλά σε φτάνω μπουρλοτιέρισσα που ανάβεις τα φυτίλια των κυμάτων
Κι όλος ο πόντος στην ποδιά σου φλέγεται..
...

Από την ποιητική συλλογή "Περί του Σύμπαντος Κόσμου.."

1 σχόλιο:

thanos είπε...

θερμές ευχές για καλή Ανάσταση..

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura