Picture by Albina Pugina
Όταν δεν σε φτάνουν τα λόγια μου
Ο έρωτας συσκέπτεται με τις σιωπές
Και κάτι οχληρό πίσω από κείνες οργανώνει.
Ένα παράθυρο ανοίγει στον νοσταλγικό ουρανό.
Έχουμε έναν πολλαπλασιασμό των αισθημάτων.
Σημερινοί είμαστε και χτεσινοί.
Αυριανοί ποιός ξέρει;
Χορεύουμε αγκαζέ με μνήμες που διψούνε διάρκεια.
Θες ξέροντας θες όχι
Σκαλοπατάκι σκαλοπατάκι ανεβαίνει ψηλά η καρδιά καθενός μας.
Κοίτα να δεις πόσο θα λάμπει κάποτε ο ορίζοντας!
2 σχόλια:
Λίζα
αν καταφέρνω και σε συγκινώ με τους στίχους μου, είμαι χαρούμενος..
Σ' ευχαριστώ πολύ για την ανάρτηση!
Καλή Χρονιά μ το καλό να έχουμε!
Καλημέρα Στρατή
η ποίηση σου είναι ο λόγος,
που δημιουργήθηκε αυτός ο χώρος.
Εγώ σε ευχαριστώ.
Καλή Χρονιά εύχομαι!!
Δημοσίευση σχολίου