Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

15/11/10

Ημέρια νύχτα (ΣΤ' - Η') - Μαρία Κυρτζάκη




[ ΣΤ' ]

Τον θάνατο ζητά στο σώμα μου
Και απαλά τα χείλη μου κλειδώνει
Μην του ξεφύγω

[ Ζ' ]

Πάνω μου απλώνεται. Σαν ουρανός.
Ύστερα γέρνει δήθεν ταπεινά
στην πλάτη στην κοιλιά
σαν μέταλλο χυτό στους ώμους μου.
Με ντύνει.

[ Η' ]

Έχει διαλέξει τρόπο βάρβαρο.
Εκ της σαρκός μου σαρξ και εκ του αίματός μου
ούτος εστί.
Αρχίζει απ' τις πατούσες.
Ανάποδα.
Σαν αίμα.
(Αιμορραγεί ολόκληρος και με φοβάται
Ευλαβικά μου αντιστέκεται σαν σε ναό)

Τα πόδια μου ορθώνονται Τεντώνουν
Αργά κυλά Δεν βιάζεται
Ανεβαίνει.
Κάπου στη μέση χύνεται ωκεανός.
Πριν φτάσει στο λαιμό
έχει ντυθεί στο κόκκινο
Και με βελούδο φθόγγο

Από τη συλλογή Ημέρια νύχτα (1989)

Πηγή:Mαρία Κυρτζάκη

2 σχόλια:

and33 είπε...

Θέλω να πω ότι θεωρώ τη Μαρία Κυρτζάκη μια εξαιρετική ποιήτρια,
έχει εκδόσει γύρω στις 10 ποιητικές συλλογές και πρωτοεμφανίστηκε το 1966 με τη συλλογή της "Σιωπηλές κραυγές".

LEFKOI LYKOI είπε...

Aνδρέα θα συμφωνήσω μαζί σου , η Μαρία Κυρτζάκη είναι θαυμάσια ποιήτρια!
Καλό βράδυ να έχεις !

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura