Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

25/10/10

Ω ΜΟΝΑΞΙΑ ΕΙΣΧΩΡΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΑΝ ΚΛΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ - TAΣΟΣ ΚΑΡΤΑΣ



ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ

δια πυρός και συμβόλων

σαν κλητική προσφώνηση βοώντος θανάτου

λυγερό, αλέγρο το ποίημα

εκκενώνει ηλεκτρισμό επιθυμιών



ποια λέξη αμολάει αγάπη την Καθαρή Δευτέρα;

ποιος υπερσυντέλικος κάνει τον αϊτό εφάμιλλο θανάτου

ποιος έρωτας χύνει απρόσωπες σημασίες απ’ όνειρα;



προεκτάσεις γαλάζιου οι λέξεις της επικοινωνίας

σπασμένο τηλέφωνο πόθου

άναυδο σώμα στιγμή συνεπαρμένη

ριπές μονοσύλλαβης ερημίας



ω μοναξιά εισχωρείς μέσα στο βράδυ

μονάχα δοξασίες του έρωτα φορώντας

με προσποιητό οργασμό



κηδεμονία αγέρωχη

πήγαινες γυρεύοντας

παραληρήματα της ποίησης-

στα καπούλια νωπή η σκόνη του καλπασμού.


(κ ART ά SOS, ΑΣΠΟΝΔΕΣ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ ΣΙΩΠΗΣ προπατορικής σταγόνας, σελ.76)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura