Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

21/10/10

Σώματα - Σοφία Στρέζου



Σώματα ανένταχτα ταξιδεύουν με σκόνη
υπνοβατώντας σε ώρες
που άνεμος σκορπάει δάκρυα στα σεντόνια
σμιλεύει χρόνους
σε αμφορείς ναυαγισμένους αποσυντιθέμενων βυθών
σε στεναγμούς δέντρων με κλαδιά γερμένα
σπάζοντας φτερούγες
να μην μπορεί το πέταγμα
να ψιθυρίσει εκείνα που πονάνε
είδωλα αντικριστά σε γύρους θανάτου
διψασμένα για αντοχές που σπάνε γρανίτες
φλόγες που περιστρέφονται σε κύκλους
μιας αλήθειας εικονικής και μάταιης.

Ποιο από τα δυο πολεμά και ποιο νικά
σε χρόνους μεταφυσικούς
στης μυθολογίας τα όρια
ταγμένα στο άνυδρο τόπων
σε στέρνες κλειστές
το απ 'πολύ που έδωσαν
τώρα ποτάμια στεγνά που φεύγουν
επιστρέφουν να βρουν την πρώτη τούφα χιονιού, την πηγή
να χορτάσουν αρχής γέμισμα
από υποσχέσεις σύννεφου
που διέρχεται περάσματα κορυφών και στάλες στάζουν
σε συνειδήσεις καταραμένων ποιητών
για να γράψουν το μελάνι
με τα ακρωτηριασμένα μέλη τους.
...
Δείτε το ποίημα οπτικοιημένο σε βιντεο ΕΔΩ

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Έπεσα πάνω στο blog σου τυχαία ψάχνοντας για ποίηση, όποτε ίσως όχι και τόσο τυχαία... Πραγματικά αξιόλογη η προσπάθεια που κάνεις καταθέτοντας ένα μικρο μέρος από την γνώση που υπάρχει μέσα σε κάθε ποίημα....
Να σου καταθέσω και την ερμηνεία του Νίτσε περί ρομαντικού...
Λέει ρομαντικός είναι ο ανικανοποιητός δημιουργός...
Αυτό το είπα διότι καταθέτω πάντα όσα λέω με αυτήν την διάσταση...

LEFKOI LYKOI είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ

Ανώνυμος είπε...

Άκουγα στο YouTube το ...HATIF... διότι έχω την συνήθεια να ψάχνω όσα δεν γνωρίζω
(δεν γνωρίζω ναι, πολλά, και η ζωή που έχω άπλα δεν μου φτάνει)
Και βρήκα πάλι μπροστά μου τους λευκούς λύκους. (Με εντυπωσιάζει ξέρεις η όλη
κατάθεση θα έλεγα από τους λευκους λύκους)
Άπλα συγκινητικό, ακουμπά στην καρδιά μου... Ο Ross Daly δεν χρειάζεται πολλές λέξεις, άπλα η ακοή σου και η καρδιά σου φτάνουν.... (αξίζει να δει κανένας όλη την προσπάθεια που κάνει αυτός ο άνθρωπος, ειδικά σε Κρήτη έχει κάνει αρκετά)
θα παρακολουθώ τους λευκούς λύκους από την δικιά μου ανάγκη για επικοινωνία και μάθηση... Εγωιστική προσέγγιση,
ξέρω εκ μέρους μου, μα δεν γίνετε να πω και ψέματα...
Και επίτρεψε μου να αφήνω κοντά στους λευκούς λύκους, όταν ετούτη η ανάγκη με ωθεί και τα δικά μου χνάρια...

Το χνάρι του ανώνυμου....

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura