Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

7/7/10

Ενθάδε μια γυναίκα ψηλή, οξεία, πολυεπιθετική - Στρατής Παρέλης


Ενθάδε μια γυναίκα ψηλή, οξεία, πολυεπιθετική
Αυτή, αυτή, αυτή- ξανθιά
Που την θυμίζει στην αιωνιότητα ο ήλιος.
Με σάρκα φωτιάς, αρχαία κατατομή, μαλλιά
Λυτά που εμπνέουν τον άνεμο. Περπατά
Κάτω από την μεσημεριανή ακρόπολη, καπνίζοντας
Και σαν ιέρεια του φωτός μου μοιάζει.
Μιλά. Τα λόγια της
Πετούν κλαδιά ελαίας,
με καρπούς
Σαν μυτερές καστανές πεμπτουσίες
Ιδέας που πάνω σε δέντρο σαρκώθηκε.
Τόσο λιτή που δεν την λέει όλη ο ήλιος: την αγγίζει
Σχεδόν ψηλαφώντας την- όπως
Ν' αγγίζουμε ένα ανάγλυφο με την άκρη
Των δαχτύλων πιστεύοντας μετά, πιο πολύ, στο Αιώνιο!
Κι απρόσμενα σηκώνοντας απλά μια άκρη του πλακόστρωτου ο αέρας
Την σπρώχνει αγαλινά να μπει μέσα σε μια σελίδα μου
Κι ένα ατέλειωτο γραμμένο ύστερα από τα μεσάνυχτα αιθέριο ποίημα..

2 σχόλια:

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

Πολλές ευχαριστίες για την ανάρτηση
και καλό καλοκαίρι!

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Συνεύρεση ζωγραφικής και ποίησης, τόσο γαλήνια και γλυκιά , χωρίς τα υπερφίαλα στροβιλίσματα των λέξεων πολλών νέων ποιητών, μιλάει απλά, όπως ζει. Γι' αυτό ιδίως είναι τόσο ελκυστικός ακόμη κι όταν παίρνει γνωμικό χαρακτήρα…
Ποίηση δεν είναι απλά γραφή. Είναι το μεγαλύτερο. Το πιο βαθύ. Το μέγα. Είναι στάση ζωής. Αξίες, αρχές, ανάλωση στην ένταση, στο πάθος.
Εύχομαι καλοτάξιδο πάντα το έργο του …ανάσες οξυγόνου για μας !!!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura