Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

27/4/10

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ .... ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ



Νυχτερινό 1

Είναι μακριά η ήρεμη θάλασσα,καθώς ακολουθεί τα δικά της κύματα,πιθανόν και τα δικά της
χρώματα του δειλινού.
Παφλασμοί και σκέψεις μέσα στην απογευματινή βεγγέρα.
Ποιά κύματα με πάνε και ποιά με φέρνουν…
Ξέρω σε λίγο θα νυχτώσει και ένα ακόμη καλοκαίρι βυθίζεται στην χειμωνιά των αντιπόδων,εδώ στον Νότο.
Ποιά πυξίδα με οδηγεί,ποιά κοχύλια μου φέρνουν την αλμύρα…
Δεν γνωρίζω δεν τολμώ να απαντήσω.
Τα ερωτήματα λιτά,άμεσσα,μέσα στις σιωπές της νύχτας,αναζητούν απαντήσεις,ίσως και κάποιες άλλες ερμηνείες.
Ειναι σίγουρα ζήτημα ματιάς,απόστασης,σιωπής,δευτερολέπτων,αύρας.
Τα φώτα της πόλης μακριά.Το ίδιο και τα ανθρώπινα χνώτα,ταξιδεύουν,μπαρκάρουν,σε άλλα στενά.Ακόμη και τα πάρκα ερημώνουν αλλά μένουν οι πατημασιές του απογεύματος,καθώς γεμίζουν αλμύρα,και υπόσχεση για την αυριανή,καλώς εχόντος του καιρού.
Λοιπόν,το άρωμα του καφέ είναι ακόμη ζωντανό,ακόμη και οι κουρτίνες ανεμίζουν στην σκέψη σου,που έρχονται εδώ σε αυτό το νυχτέρι.


Νυχτερινό 2

Σε ακούω από μακριά,μέσα από το βάθος ενός κοχυλιού.
Στην πιό γλυκιά γωνιά του σπιτιού μου,σε φέρνω,και σαν διάττοντας αστέρας,καλύπτεις το ημερολόγιο των εποχών,.
Αλλες φορές έρχεσαι στον καφέ της Κυριακής,και ξεφυλλίσεις πρωινές εφημερίδες.
Το ξέρω οτι λαγοκοιμάσαι,αλλά καταφέρνω να σε ανταμώνω,σε μια δροσοσταλίδα,στο μπαλκόνι με τα λούλουδα και τον καπνό του τσιγάρου.
Ομως τα βράδια,γίνεσαι φεγγίτης,κρασί,πατημασιά και ιδρώτας.
Το μέσα πρόσωπο που λάμπει

Νυχτερινό 3.

Ναι τα αστέρια,έχουν ονόματα,μικρή και μεγάλη Αρκτο.
Ναι και το φεγγάρι περπατιέται,σε λίγο ξεκινάς και εκδρομές,σε απίστευτα μεγέθη,ουράνιας ταχύτητας.
Δοκιμές επιστημονικού χρόνου.
Ναι το αστέρι είσαι εσύ,πορφύρα του Ουράνιου θόλου,με χρώματα του Τώρα,του καθημερινού.
Πάμε λοιπόν αυτήν την βόλτα στο φεγγάρι…
Ξέρεις όμως οτι είτε το λένε φεγγάρι,είτε γαλαξία,το καλύτερο ταξείδι είναι σε νύχτες αξημέρωτες στην αγκάλη σου.
Ειναι ο καλυτερος ωκεανός,γιαυτό εχει κάθε στιγμή ατελείωτα μυστικά.

Νυχτερινό 4

Ονειρα στο ξημέρωμα,αχός από την προηγούμενη.
Κλείνω τα μάτια μου και στο γλυκό σου μπαλκόνι,αφουγκράζομαι τα σεντονάκια που τινάζεις.

Νυχτερινό 5

Να χορεύουμε λέει,να σαι μπροστά σε ηπειρώτικο σκοπό.
Τα βήματα σου ανάλαφρα,τα δευτερόλεπτα,μόνο να ακούνε σε ένα παραπονιάρικο σκοπό,και να δαχτυλά σου,να υψώνουν το μαντήλι του ιδρώτα μου.
Αυτός ο χορός δεν έχει τελειωμό,κάθε βήμα,γίνεται κύμα.
Κάθε ματιά θρόισμα αγάπης.
Και ο πλάτανος,και η κουμαριά στην πλατεία του χωριού,γίνονται στέρεα περάσματα,
καθώς το φεγγάρι χαιδεύει τα μαλλιά σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura