Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

10/2/10

Λευκανθοί - Μαρία Νικολάου



Έγινα δάκρυ
κι έσταξα στη χούφτα μου μια στάλα,
τόσο που να με βρει η Άνοιξη βρεγμένη
και να ζηλέψουν τα μικρά σπουργίτια...
Δυο λέξεις
μικρό τιτίβισμα στο ράμφος να κεντήσω
να βγει το " σ'αγαπώ "
δαντέλα στολισμένη.
Κι όπως στα δάχτυλα θα ρέει
διάφανο νερό
βάρκα θα κάνω τα δυό βλέφαρα
να ταξιδέψω στων ονείρων σουτα πέλαγα
βαθιά στο μπλε τους
να ποτίσω λευκανθούς...

Μαρία Νικολάου
Απο τη συλλογή "Σκοτεινές Πορείες Βροχής" εκδόσεις Ενδυμίων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura