Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

25/9/12

Η ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΗ ΣΦΑΙΡΑ - ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ



Το κρύσταλλο. Και στρέφοντας τα μάτια
βλέπεις βαθιά το φέγγος του ονείρου.
Μακραίνουν οι ορίζοντες.Τ' απείρου
πιό φωτεινά θωρείς τα μονοπάτια.

Τώρα π' ανοίγουνε τις πύλες τα παλάτια,
μεθάς στην ευωδιά κρυμμένου μύρου.
Κι ως ρίχνεις τη στολή του καλογήρου
για ν ανεβείς, γυμνός, τα σκαλοπάτια

των άστρων που χορεύουν, ένα-ένα,
κλαίνε βουβά, πικρά τα περασμένα.
Τα μέλλοντα σαλεύουνε στα βάθη,

βουλιάζει ο νούς σε κύμα πελαγίσο.
Θα νιώσεις , άραγε, του έρωτα τ' αγκάθι,
της νοσταλγίας τη φωνή: "Γύρισε πίσω!"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura