Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

21/10/09

Να, που πρέπει να γράψω λίγες γραμμές… Λάκης Φουρουκλάς



Να, που πρέπει να γράψω λίγες γραμμές…
για να συμπληρώσω ένα κενό.
Κενό χώρου; κενό χρόνου; κενό αέρος;
Α, μπα το τελευταίο δε γεμίζει με τίποτα.
Ίσως οι λέξεις να μην είναι αρκετές.
Ίσως και να μην είναι οι σωστές.
Ίσως και να μην είναι καιρός για ίσως.
Όλα τρέχουν:
τα αυτοκίνητα, οι άνθρωποι και
τα άλλα ζώα,
το κενό που ζούμε μα τόσο αγαπούμε.
Μαζί μ’ αυτά τρέχει και η μοναξιά,
ψάχνει για ένα χαμόγελο,
προσπαθεί να βγει απ’ το κλουβί
όπου την έχουν εγκλωβίσει,
όλοι εκείνοι που είναι πολύ βιαστικοί
για να ’ναι μόνοι και ως εκ τούτου
είναι πιο μόνοι απ’ όλους.
Κάπου ανθίζει ένα μοναχικό λουλούδι,
αλλά, ποιος έχει χρόνο να σταθεί να το κοιτάξει;
Μόνο του θα ανθίσει και θα μαραθεί
όπως και τ’ αδέλφια του χρόνια τώρα, και
κάποτε θα πεθάνει,
αλλά θα πεθάνει μες στην ομορφιά,
όπως και έζησε,
όπως και δεν έζησαν οι ανθρώποι,
οι πολύ βιαστικοί για το τίποτα.

video

4 σχόλια:

nantia11 είπε...

Το κενο που ζουμε μα τοσο αγαπουμε.
Ποιο σωστος δε γινεται!
Καλημερα Λιζακι ομορφα τα ποιηματα που δημοσιευεις:)

Λακης Φουρουκλας - Lakis Fourouklas είπε...

Φτωχό θα είναι το ευχαριστώ μου όσες φορές κι αν το πω...

LEFKOI LYKOI είπε...

Νάντια μου σε ευχαριστώ πολύ, καλό σου βραδάκι !!!

LEFKOI LYKOI είπε...

Αγαπητέ Λάκη καθόλου μην με ευχαριστείς ,είναι χαρά για μένα, εγώ σε ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο !

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura