Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

16/5/12

ΒΟΥΛΙΑΖΩ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ - Η ΟΔΥΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ : KΑΙΤΗ ΛΥΤΡΑ




Βουλιάζω μέσα στην οργή των κυμάτων

Θαλασσοπούλι δαρμένο στο πέλαγος
Βουλιάζω στην οργή των κυμάτων
Κτίζω όνειρα σε σκοτεινές σπηλιές
Και σε κλειστά κοχύλια
Οραματίζομαι στο μενεξεδένιο φως του δειλινού
Ερωτεύομαι την Άνοιξη
Όταν ο ανεμος τραγουδάει
Ανάμεσα στις ανθισμένες πασχλιές
Πεθαίνω όταν οι κεραυνοί
Καίνε χαρταετούς...

(μεταφρασμένο στην Αγγλική Ανθολογία του Κολοραντο)
____________________

Η οδύνη του κόσμου


Αναριγούνε τα βουνά
Για την οδύνη του κόσμου
Λευκοί κρίνοι, με ματωμένα πέταλα
χορεύουν γυμνοί μέσα στο ξεροβόρι
χέρια αδειανά στολίζουν με δάκρυα
το τραπέζι των φτωχών.
Πλανόδιοι ζωγράφοι
Βαπτίζουν την τεχνη
Μ'εσα σε βρώμικα βαρέλια
Κι ένας γήινος Άγγελος..
Κλαίει με λυγμούς
επάνω σε μια ραγισμένη πέτρα.
___________________


Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura