Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

23/5/08

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ - Στρατής Παρέλης



Ξαφνικά υπάρχει αυτό:

ίσως μπορεσω να υπάρξω έτσι:
μόνος
με το φέρσιμο κάποιου πικραμένου που εχθρευεται την ζωή.
Όμως
θα ήθελα
μια συντροφιά της ''καλημέρας'' όταν θα ξυπνώ
και μια κουβέντα''καληνύχτας'' όταν θα κοιμάμαι!

Επειδή να......
κουράστηκα να λέω το όνομα
που φέρνει την φθορά.Ένα κορίτσι
που μαγνήτισε την ζωή μου στον πόλο της
μ'ένα αιχμηρό ''εγώ'' κάποτε η νύχτα
με φεγγάρι επίμονο και αγκαλιά
πηγαίναμε στον ύπνο
Τα είπε η απώλεια.....

Ότι αγάπησα ανυπόστατο προδίνει την αίγλη
που τούδωσα εξιδανικεύοντας τον λόγο της χάρης.
Ταπεινωμένη, πικρή ζωή,
όνειρο χιλιομπαλωμένο μου-
η χαρά βουίζει μες τα χέρια σαν έντομο
αν του χαιδέψεις τα φτερά θα λυώσει
μυρίζοντας το άπιαστο....

Την ώρα που το όνομα σου το οριστικό
πέφτει μες τις αόριστες βδομάδες
κ'οι μέρες όλες χαλάλι πάνε κ'έρχονται
με μια χειρονομία-
''Φύγε. Τι κάθεσαι;''


ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ
ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗ ΠΑΡΕΛΗ
ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ
Image by RHADS

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura