Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

25/3/17

Μεγαλόνησος Κρήτη - Αριστομένης Λαγουβάρδος

Ω  πού λυγάς πάντα  θερμά στα πλέρια
τα θέλγητρά σου, μυριστικά ζουμπούλια,
γαρούφαλα φλογάτα εσέ την πούλια
σε στέφουνε. Χειμώνες-Καλοκαίρια

με χαρά, πλέκουν με Ιμέρων χέρια
το νήμα της ζωής. Αγριοπούλια,
για τα χιονάτα των συννέφων τούλια,
κινάν απ΄των χαράδρων  τα λημέρια.

Κι΄ω Νήσος συ γλυκειά κι΄ονειρεμένη,
η  ακριβή  θωριά σου θα μου μένει
φάρος ζωής. Στα δύσκολα, σε τόπους

ξένους, όταν ξεσπά βοριάς κι΄αγριοκαίρι
πλακώνει.  Εσέ  αγαπώ  από  τα  μέρη
όλα.Εσέ αγαπώ για τους δικούς σου ανθρώπους.
...
 Αριστομένης Λαγουβάρδος
Απο την συλλογή: ΄΄Στα απόκρυφα τοπία της μοναξιάς΄΄
---
Photo by Pixabay: https://pixabay.com/p-663146/?no_redirect

24/3/17

Ένα αστέρι ξεψύχησε - Τάσος Σταυρακέλης


Ένα αστέρι ξεψύχησε
τη νύχτα στο παράθυρο μου.
Να ήταν η απουσία σου;

Πόση θλίψη, πόση μελαγχολία.....

Μοιάζω σαν εκείνα
τα θλιμμένα εικονοστάσια
στις γωνιές των δρόμων
που πενθούν ζώντες και τεθνεώτες.

Τι πενθω;

Τους νεκρούς μου στίχους.
Εκείνους με τα λόγια αγάπης
που χάθηκαν σαν γαλάζιες κορδέλες καπνού,
στάχτες ερώτων σε ομιχλώδεις ουρανούς.

(Απο ανέκδοτη συλλογή του ποιητή Τάσου Σταυρακέλη)

19/3/17

ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ - Βασιλική Δραγούνη

Οι αναμνήσεις ποτέ δεν φεύγουν.
Είναι απρόσκλητοι επισκέπτες απ' το χθες
που φθάνουν αιφνιδιαστικά
προβάλλοντας στα μάτια μας την πλαστή τους εικόνα.
Οι μορφές δεν είναι σαφείς, μα
ξέρουμε ποιοι είναι.

Συχνά δεν θυμόμαστε ονόματα
μόνο κάποια πρόσωπα αχνά κινούν το συναίσθημα
ταλανίζοντας την εξασθενημένη μνήμη.
Κρύβονται στο παρελθόν και στη συνέχεια επανέρχονται
για να προβάλλουν μια ακόμη ταινία μικρού μήκους
μέσα στα διαλείμματα του κόσμου.

Βασιλική Δραγούνη

...
Photo : René Magritte, dettaglio di Alta società

15/3/17

ΔΙΧΩΣ ΕΣΕΝΑ - Χριστόφορος Τριάντης

Δίχως εσένα,
οι λέξεις χάνουν το φως τους.
Και σαν κούφιες συνήθειες
περιδιαβαίνουν τα χρονολόγια,
καθηλωμένες στη στοίχιση
του συντακτικού.
Δίχως εσένα ,
η  ομορφιά αδιάφορα περνά
από τα μάτια
και στέκεται άπνοη,
καρφιτσωμένη
στις άκρες τ’ ουρανού.
Δίχως εσένα ,
ο χρόνος σαν κρυσταλλωμένη
τυχαιότητα φαντάζει,
φτιασιδωμένη με θάνατο
κι αγριάδα.
Δίχως εσένα ,
το ψωμί και το φεγγάρι
σαν άγευστο προσφάι
στέκονται
στο τραπέζι της ζωής.
Δίχως εσένα,
η χαρά ,ηδονή γίνεται
κι όχι τραγούδι
και φιλιά...
...
Painting by Liza G.

12/3/17

Οι λέξεις - Χριστόφορος Τριάντης

Οι λέξεις είναι αγκάθια.

Στο δέντρο της ζωής καρφώνονται

γυρεύοντας: μυστικά κι αλήθειες.

Σαν θυσιαστήρια μοιάζουν

που το αίμα

ζωγραφίζει τις πορείες (θνητών

κι αθανάτων).

Μα την άνοιξη

οι αιχμές τους τις καρδιές κεντούν

και οι πληγές γίνονται φως.

Μεγάλη προσφορά της γης

στον αφέντη ουρανό.

Οι λέξεις αγιάζονται

κι αλλάζουνε μορφή

στολίζουν του Χριστού το στέμμα

και ζωγραφίζουν τη χαρά.

Την αθωότητα υπερασπίζουν,

προλέγοντας

των χελιδονιών τον ευτυχισμένο θάνατο…
...
Χριστόφορος Τριάντης
...

* Ο Χριστόφορος Τριάντης 
υπηρετεί στη δημόσια εκπαίδευση από το 1998. 
Αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο των Τρικάλων, 
στην ιστοσελίδα του τοπικού συνδέσμου φιλολόγων (filologoi.gr), 
στο blog ΞΗΡΟΜΕΡΟ NEWS και στις 120 λέξεις.
...
Ιmage from Web 
(artistic intervention by Liza G.)

10/3/17

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ - Χριστόφορος Τριάντης

Ω , μέσα στη σιωπή
η καρδιά του ποταμού
πήρε μορφή
ιερής κίνησης .
Ο χρόνος  ξαναγύρισε
στην παιδική ηλικία
στολισμένος με κίτρινες μαργαρίτες .
Κι εμείς
ευλογημένοι εραστές
στο φως του φθινοπώρου
προχωρούμε  .
Στα μάτια μας σκαλώνει
η χαρά
και τα χνάρια μας
στη βροχή βαφτίζουμε .
Η αγάπη μας ν’ αγιάσει
ως το τέλος …

...
Χριστόφορος Τριάντης
Artwork by Liza G.

6/3/17

ΝΥΧΤΟΦΡΕΝΕΙΑ - Βασιλική Δραγούνη

Ήταν καλύτερα τις ώρες που βραδιάζει.
Σαν κάποιος να είχε σπάσει το επιστέγασμα
της αδιέξοδης μέρας και είχε προσπαθήσει να κολλήσει
ένα καινούργιο.

Έτσι συνδέθηκαν τοπία και μνήμες μεταξύ τους
με τα αδύναμα νήματα του ύπνου
-μπουκέτα αναμνήσεων που οι ονειροπόλοι απόθεσαν 
στις μυστικές πτυχές της νύχτας.

Για άλλη μια φορά νιώθω το κάλεσμα.
Ο πόνος επέστρεψε γύρω στα μεσάνυχτα με βήμα τελετουργικό
κάθισε στο κρεβάτι μου σαν άνθρωπος
με τράβηξε απ' τον ύπνο.

Με έκανε να αισθανθώ πως ήμουν ένα μέρος από κάτι
αρκετά σημαντικό, που έπρεπε να ειπωθεί.
Σηκώθηκα από των παραισθήσεων τη συσκότιση
ψάχνοντας το γραφείο μου.

Η μούσα έπαιξε και πάλι το κρυφτό μαζί μου απόψε 
εμπαικτικά κι ανέγγιχτα, εμφανιζόταν κι έφευγε 
αφήνοντάς με να παλεύω τις μέσα μου σκιές και τα φαντάσματα
και να κοιτώ αδιόρθωτα λευκές σελίδες.

Μα με κρατούσε ξάγρυπνο, ώρα την ώρα,
ψελλίζοντάς μου αλαφροϊσκιωτα, μέσα από το σκοτάδι
"Μην σκέφτεσαι τίποτα, κοίταξε απλά τα αστέρια...
Δεν είναι τόσο όμορφα απόψε;"

Βασιλική Δραγούνη

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura