Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

13/2/18

ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΓΑΠΗ - Βασιλική Δραγούνη

Κάποιος ήρθε στη ζωή μου κι άφησε μια πληγή για μνήμη
και άφησε μια αγάπη -πικρή και γλυκιά μαζί- 
και πήγε μακριά

και άφησε τον ύπνο να γεμίσει με όνειρα 
που βάθαιναν σαν τον καπνό  
και γίνονταν ευχαρίστηση μαζί και πόνος.

Κάποιος που ήταν αγάπη -απών τώρα κι ανύπαρκτος-
δεν ήταν ποτέ αληθινός, 
δεν ήταν ποτέ αγάπη.

Βασιλική Δραγούνη
...
Painting "Harboring Dreams" by Dorina Costras

3/2/18

Στον αστερισμό της παρακμής - Aνδρέας Καρακόκκινος

Ζούμε στον αστερισμό 
της παρακμής 
τα φεγγάρια ψεύτικα 
αντιφεγγίζουν 
σε παγωμένα βλέμματα 
κι ανίερους κανόνες
ο ήλιος δεν ζεσταίνει 
την ανάσα των δέντρων 
μονάχα κρύβεται 
πίσω από μαύρους καπνούς 
συρματοπλέγματα
και λόγια υποκρισίας 
το σκοτάδι 
σβήνει το χαμόγελο 
αφήνει μια χαρακιά 
κι' εμείς ανήμποροι
μέσα σε αδιέξοδες διαδρομές 
αναζητούμε το φως της ανατολής

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΛΕΜΟΝΑΝΘΟΙ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟ"

2/2/18

ΓΕΩΜΕΤΡΗΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ - Xριστόφορος Τριάντης

Ω ,τα χάσκοντα σώματα
σε ξένες καρδιές τρυπώνουν,
λόγω ευκολίας.
Στη ζυγαριά της νέμεσης
στέκονται,
λόγω κατωτερότητας.
Μα , αλλοφρονίζουν σαν βλέπουν
την πανσέληνο,
σπεύδουν αμέσως
και συντηρούν την αποστολή :
να κρατούν   
τις λέξεις γεωμετρημένες,
δική τους τροφή να γίνονται 
μες στα σκοτάδια και τα ψέματα.
...
Xριστόφορος Τριάντης

Artwork:"Collective Unconscious"
by Naze-Melnyk

31/1/18

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ - Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Το βρήκε σε μια γωνιά
της παλιάς αποθήκης
καθώς έψαχνε
ανάμεσα σε άχρηστα πράγματα
για τα σπαράγματα
των παιδικών της χρόνων.

Ήταν ένα λούτρινο αρκουδάκι
φθαρμένο
από το πέρασμα του χρόνου
παρατημένο
σ’ ένα χάρτινο κουτί
που απαριθμούσε τις χαραγές
στο μέτωπο
της εύηχης ανθοφορίας
μιας πρότερης Ανατολής
σημάδι παρένθεσης
στον κύκλο της ζωής.

Φύσηξε στο πρόσωπο του
σα να ’θελε
να του δώσει πνοή
ν’ ακούσει το θρόισμα
από τα φύλλα
της καρδιάς του
που αναπολούσαν
το άρωμα της νιότης
ξεχασμένο κάποιο πρωινό
στο λόφο
με τους αυτόδηλους προπομπούς
των χοηφόρων παρθένων
και ν’ αφουγκραστεί
τον ήχο της βροχής
για τ’ όνειρο
που αρνήθηκε να ζήσει
όταν ο παραστάτης άγγελος
της έγνεψε με έμφαση
να προχωρήσει
δίχως φόβο
στο διάσελο του πεπρωμένου.

Δυο σταγόνες δάκρυ
κύλησαν αργά
στα χλωμά μάγουλα της
όταν αντίκρισε
μια τρύπα
πάνω στο λευκό στέρνο του
ακριβώς εκεί
που θα ’πρεπε ν’ ακούγεται
ο παλμός της ύπαρξης
παράθεση σφυγμού
στο εδώλιο
μιας άσκοπης διαδρομής
αφού προ πολλού
είχε απολέσει
τα εχέγγυα της παρουσίας του.

Ψηλάφισε
την αναίμακτη πληγή
πρόξενο ακαριαίου θανάτου
κι αναλογίσθηκε
τις συνέπειες του ανέφικτου.
Στο περιθώριο του τέλους
ένα πικρό «γιατί;»
που έμοιαζε με στεναγμό
βγήκε από τα τρεμάμενα χείλη της.

Ύστερα
ένας λυγμός
τράνταξε
το μαραμένο στήθος της.

Πέταξε μακριά
το λούτρινο αρκουδάκι
κι έμεινε ασάλευτη
με το βλέμμα
καρφωμένο στο κενό
και τη σκέψη της
να περιδιαβαίνει
τα σοκάκια της έκλειψης.

Ένιωθε
πως έκλεισε οριστικά
πίσω από την κουρτίνα της φυγής
μια εποχή
που δεν θα ’βρισκε
ποτέ ξανά
τον μίτο της
χαμένη
στον λαβύρινθο της λήθης.



Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

27/1/18

Σύντομη σχέση - Νίκος Μυλόπουλος

Δεν ήταν λυγμός ούτε γιορτή
Της παιδικής μας στέρησης
Η αναμέτρηση αυτή.
Ήταν αντάμωμα δυο φύλων υγρών
Χωρίς καθόλου μέλλον.
Μα αν στερέψει απότομα η κρήνη της θύμησης
Ποιος θα σκεπάζει νυχτιάτικα
Τα αχτένιστα όνειρα;
...

Artwork by Nelina Trubach-Moschinova

...
Ο Νίκος Μυλόπουλος γεννήθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε, ζει και εργάζεται ως χειρουργός οφθαλμίατρος. Είναι διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στα περισσότερα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Το περιοδικό Πάροδος το 2008 τον συμπεριέλαβε στη μόνιμη στήλη του «Πρόσωπα» και το περιοδικό Ο Σίσυφος, τχ. 7, στη στήλη «Σελίδες για τον ποιητή». Είναι μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης και ποιήματά του συμπεριλαμβάνονται στην πρόσφατη (Φεβρουάριος 2016) Ανθολογία της. Έχει εκδώσει οχτώ ποιητικές συλλογές: Παράκτιος πια ο έρωτας (εκδόσεις Πλέθρον, 2002), Ένα παράθυρο με κιμωλία (εκδόσεις Μεταίχμιο, 2005), Οι εραστές πάντα σιωπούν (εκδόσεις Μεταίχμιο, 2007), Ξημερώνει στο γέλιο σου (Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2011), Όνειρα σε συνέχειες (εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2012), Τέλος της περιπλάνησης (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015), Οι εφτά καινούργιες μέρες (εκδόσεις Ένεκεν, 2015), Όπως η θάλασσα με το αύριο (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2016).

26/1/18

ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΦΩΣ - Βασιλική Δραγούνη

Κάτι που κινείται σε μιαν άκρη,
κάτι χωρίς σχήμα
ή ήχο,

κάτι γνωστό μαζί και άγνωστο, 
σαν ασαφής υπαινιγμός, σαν ένα παλιό τραγούδι
ή μια ακόμα παλαιότερη μνήμη.

Κρύβεσαι
μήπως και σε αναγνωρίσει.
Απόψε το φως ανοίγει διάπλατα τις πόρτες.

Η στιγμή μετατοπίζεται αναιρώντας τη ματαιότητα,
το σχήμα επιβεβαιώνεται ως ουσία,
προσφέρει την αφή του.

Διστάζεις.
Ό,τι θυμάσαι
δεν είναι αγάπη,

είναι περισσότερο
κάτι σαν απώλεια
που δεν έχει ανάγκη από αναμνήσεις.

Το φως βρίσκει τον καθρέφτη,
εισέρχεται με τον ρυθμό του πεπρωμένου,
αγκαλιάζει απατηλά,

καίει την πνοή του αέρα.
Τι άλλο μπορείς να κάνεις
παρά να το καλωσορίσεις;

Βασιλική Δραγούνη 

25/1/18

ΑΠΟΗΧΟΙ - Ανδρέας Καρακόκκινος

Χανόμαστε
μέσα στην αναγκαία σιωπή της υπέρβασης
σβήνουμε
μέσα στον απόηχο της έκρηξής μας
μετράμε
το μπόι του έρωτα  με το  μήκος της φλόγας
που φούντωσε στο απρόσμενο της στιγμής
κι οι ανάσες
αποκαμωμένες σμίγουν σε αέναο αγκάλιασμα

...
Ανδρέας Καρακόκκινος

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura