Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

18/2/19

ΣΤΟΧΟΣ - Aγγελική Τριάντη


Η στιγμή πλησιάζει.

Γνωρίζεις το τέλος.

Νιώθεις αγάπη, χαρά, ευτυχία, λύπη, νοσταλγία...

Ευγνωμονείς για όσα καρπώθηκες.

Βαδίζεις σταθερά για έναν νέο στόχο.

Πλημμυρίζεις με ελπίδα και πίστη για το καινούριο, εκείνο που γεμίζει την ψυχή!

17/2/19

Ατσάλι και φωτιά - Νίκος Σουβατζής


Τα όνειρά μας είναι χώμα και νερό
σαπίζουν σε ανήλιαγα κελιά
ψάχνουν αέρα να αναπνεύσουν
εισπνέουν δακρυγόνα και καυσαέριο
σέρνονται στην άσφαλτο
στοιχειώνουν τους δρόμους
Τα όνειρά μας είναι πεφταστέρια
που λάμπουν για λίγο στον ουρανό
πριν ξεψυχήσουν,
λόγια που τα παίρνει ο άνεμος,
κύματα που σβήνουν στην ακτή
Τα όνειρά μας είναι ατσάλι και φωτιά
καίνε τους φόβους μας
φωτίζουν τις σιωπές μας
Τα όνειρά μας είναι αχαρτογράφητα νησιά,
παρθένα δάση, άπαρτες βουνοκορφές
Τα όνειρά μας είναι αγέννητα παιδιά
που ζωγραφίζουν το μέλλον
...
Aπό την ποιητική Συλλογή "Χειμερινή Ισημερία"

Χειμώνας Ουρανός - Δημήτριος Καρπέτης


Μάτια που ισορροπούν

στο ξεχείλισμα του ήλιου.

Μάτια υγρά που ζωγράφισαν

με δάκρυα το βαθυγάλαζο ουρανό.

Όνειρα που φυγαδεύτηκαν

κάποιες νύχτες γεμάτες μ'αστραπές.

Μια πίκρα αποτύπωμα 

στα μέρη της καρδιάς,

μια ζωή που βιάστηκε

να υποδεχτεί τα όνειρα.

Στο παζάρι της νύχτας

ξεπουλήθηκαν τα ματωμένα βλέμματα.

Φύλλα που πέφτουν ακατάπαυστα

οι σαστισμένες μας αναπνοές,

φύλλα που ένας άνεμος χαώδης 

τα σκόρπισε στα ερημωμένα σοκάκια

ενός χειμωνιάτικου ουρανού.

Carpe.

...

Ο  Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην Ορμύλια Χαλκιδικής το 1969. Από το 2000 δουλεύει σε Δημόσια Υπηρεσία. Έχει ταξιδέψει σε Ευρώπη και Αμερική. Γραπτά του έχουν δημοσιευθεί σε πολλούς λογοτεχνικούς ιστότοπους. Πάντα θα προσπαθεί και θα αγωνίζεται για μια κοινωνία με κέντρο πραγματικά τον άνθρωπο.

Δαιδαλώδη Ποτάμια - Δημήτριος Καρπέτης


Ένα απειροελάχιστο πέρασμα η ζωή μας,


μια φθορά που ανακυκλώνεται


και ξενυχτά στη σιωπή 


ενός απατηλού κόσμου.


Στα ποτάμια που ολοένα ταξιδεύουν


σκορπά ο άνεμος όνειρα ακυβέρνητα


έρμαια στα φαντάσματα της σάρκας.


Ποτάμια που ξεδιψούν


τα ξερά από τους ανέμους χείλια.

    
Διαδρομές απάνεμες,


καταπίνουν την κάθε πίκρα


λαχταρώντας μια λύτρωση ακόμα.


Κόντρα σε μια σιωπή 


που βαλτώνει 


και ρίχνει στα κάτεργα


το φως της ψυχής μας.


Δαιδαλώδη ποτάμια ,


καινούριοι δρόμοι


με χρώματα διαυγή...!


Carpe

13/2/19

ΑΜΥΝΑ - Αντώνης Μπουντούρης


Διπλώνει αργά το δέρμα της

Το κάνει σα χωνί.

Γουλιές θα ρίξει μέσα του
τους χτύπους της καρδιά της.

Για να ντυθεί απ΄ την αρχή
Ο έρωτάς της.


Αντώνης Μπουντούρης

31/1/19

ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ - Αγγελική Τριάντη


Όταν κλείνει ένα κεφάλαιο, ανοίγει ένα άλλο.
Όταν κλείνει μία πόρτα, ανοίγει μία άλλη.
Και τότε προχωράς μπροστά, με αγάπη, πίστη, θάρρος, ελπίδα, με πανιά κατάλευκα κι ανοιχτά!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura