Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

12/11/17

Η ΑΝΑΜΟΝΗ - Χριστόφορος Τριάντης

Μέσα στο ρέμα του χρόνου
τα ευχολόγια και οι προσδοκίες
χάθηκαν.
Οι λάσπες σκέπασαν
τον ήλιο
κι οι καρδιές ζώστηκαν
γύρω τους την ορφάνια,
από φόβο για τη δύναμη
που βήματα και πορείες
σακατεύει.
Η λήθη κύλησε στους κύκλους,
αναζητώντας κλίμακες και αριθμούς,
πλέκοντας μυστήρια και θαύματα,
προμηνύματα παρηγορίας
και  μελλούσης  ξηρασίας.
Ο θάνατος ξέχασε για λίγο τη διαδρομή
και φώλιασε
στις αίθουσες
που ακούστηκαν διδαχές
και καυχησιολογίες
λογοκριμένων αθανάτων.
Η αναμονή του τέλους
σάπισε τις σκέψεις,
εφιάλτες γέννησε 
και μάταιους σωσμούς …


11/11/17

Συντομογραφίες - Ελένη Βαρθάλη

Ι 

Σήμερα θα βουτήξω την πένα μου στους αφρούς
να σηκώσει η απουσία άγκυρα 
να στραφταλίσουν οι λέξεις
με λιγότερο εσύ και πολύ θάλασσα.
Για να 'χουν Λόγο τ΄αρμενίσματα
και τα ναυάγια φάρο.

ΙΙ

Τι θεατρικότητες
τι διαστρεβλώσεις
σκαρώνει πάλι το υπνωτικό μας νεύρο.
Θα 'ταν καλύτερα
μ΄ανοιχτά τα μάτια να κοιμόμαστε
αφού το κάθε ξύπνημα
μαχαίρι κραδαίνει αιχμηρό
πάνω απ΄τα κεφάλια μας
που κατεβαίνει ερμητικά
στη πρώτη ηλιαχτίδα
συνθλίβοντας κι εμάς
και τις νυχτερινές ονειροβασίες μας.

ΙΙΙ

Κάτω απ΄το δέρμα μας 
σαν πευκόδεντρο να καιγόταν η πληγή.
Είμαστε η είδηση 
που κυνηγά υπόρρητα το έκτακτο δελτίο.
Προς το παρόν ανακοινωθέν κανένα. 
Αλλού το δέντρο κι η πληγή
αλλού η φωτιά.
...
Ελένη Βαρθάλη
11-11-2017

10/11/17

Απόσπασμα από το ποίημα "Χρονολισθήσεις" ...Ελένη Βαρθάλη

Μ΄ αρέσει η φυλλοβόλα μοναξιά του φθινοπώρου
εκείνη που αποδελτιώνει τις λεπτομέρειες
σε παλιά ημερολόγια 
καθώς αχνίζουνε στα ρείθρα τα νερά
παίζοντας με το λυκαυγές του χρόνου.
Κάρβουνο κι αιθάλη μυρίζει η πολιτεία.
Ζούμε για την έκρηξη 
της στιγμιαίας αιωνιότητας
ιερουργώντας πάνω απ΄τις στάχτες της λήθης.
Γενετήσια πείνα
αναμασώντας ένα σκοτάδι κι έναν θάνατο
κι αν στέρξει ο άνθρωπος τον ίσκιο του
θα χαράξει ο κόσμος.
Ουρανέ 
δείξε μου την μυστική ατραπό των άστρων
να γίνω φως που καταργεί τα τέλματα 
κι αθωώνει εκείνους που ζυγίστηκαν 
στη πλάστιγγα του κόσμου
μ΄ επίγονους κυκλώνες.
Ίσως κάποτε μπορέσουμε 
την τελευταία άνοιξη να υπερασπιστούμε 
εισοδεύοντας στην εύρωστη φλέβα της γης
ίσως μπορέσουμε 
και να αυτοπροσδιοριστούμε.
...
Απόσπασμα 
από το ποίημα "Χρονολισθήσεις"
Ελένη Βαρθάλη

9/11/17

ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ - Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Η ανατομία της λύπης
είναι η ανασκόπηση
μιας ζωής.

Είναι το φιλί
του αποχωρισμού
μετά την ανάπαυλα
του έρωτα.

Είναι η φυγή
από το αγκάλιασμα
των ματιών.

Είναι η ερήμωση
των διόδων
της ζωής
από το φως
της προσμονής.

Είναι η άρνηση
της βροχής
να περιθάλψει
τον κήπο
με τα κόκκινα τριαντάφυλλα.

Είναι το παραλήρημα
των ονειροπόλων
για λιγότερη νύχτα.

Είναι η περιπλάνηση
σε ατέρμονες ατραπούς.

Είναι το μηδέν
προσκολλημένο
σε ανούσια βήματα.

Είναι η απουσία
σε πλήρη ανάπτυξη.

Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

27/10/17

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ;- Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

Ποίηση είναι:

Ο ήλιος που φωτίζει
το γέλιο των κοριτσιών
στον κήπο με τα γιασεμιά.

Το αγέρι που ψιθυρίζει
λόγια αγάπης
στα κίτρινα φύλλα
του φθινοπώρου.

Η σταγόνα της βροχής
που κυλάει
σαν δάκρυ εξαγνισμού
στο γυμνό τζάμι
της προσμονής.

Το χώμα
που δίνει ζωή
στ’ αγριολούλουδα του δάσους.

Τ’ αστέρια που γεμίζουν
τον ουράνιο θόλο
και ταξιδεύουν
δίχως προορισμό.

Τα χρώματα του δειλινού
που απλώνονται φιλάρεσκα
στο βάθος του ορίζοντα.

Το αποκεφαλισμένο στάχυ
που γεννάει ψωμί
κι αποθέτει ελπίδα
στο τραπέζι των πεινασμένων.

Το ποτάμι
που κυλάει αδιάφορα
στην κοίτη του χρόνου.

Το κύμα
που χτυπιέται στα βράχια
κι αναμοχλεύει
την πίκρα του μισεμού.

Το καράβι
που έμεινε ακυβέρνητο
στη φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Ο μοναχικός οδοιπόρος
που περπατάει παραπατώντας
σε κακοτράχαλα μονοπάτια.

Τα παιδιά
στα φανάρια των δρόμων
που ζητιανεύουν ανθρωπιά.

Ο μικρός πραματευτής
στην άκρη της πλατείας
που διαλαλεί
το λιγοστό του εμπόρευμα.


Ο πρόσφυγας του απομεσήμερου
στο περιθώριο της ιστορίας.

Ο εργάτης
που στριμώχνεται αξημέρωτα
στο λεωφορείο της γραμμής.

Ο άστεγος
που κάνει σπίτι του
το παγκάκι του πάρκου.

Το ερωτευμένο ζευγάρι
στο φτηνό ξενοδοχείο
τυλιγμένο
με τα σεντόνια του πάθους.

Ο τοίχος
που γκρεμίζεται
για να περάσουν τα όνειρα.

Το άδικο
που οπλίζει απροκάλυπτα
το χέρι του μαχητή.

Το ασαφές όριο
ανάμεσα στην αλήθεια
και την υπερβολή.

Ο χτύπος του ρολογιού
που εξαγγέλει
την έλευση της φθοράς.

Η οδύνη της απώλειας
που γίνεται λυγμός
στο στήθος
της χαροκαμένης μάνας.

Το άπειρο
προσαρμοσμένο
στην ανθρώπινη διάσταση.

Το τίποτα
που ανασαίνει
μέσα από το κενό
της ύπαρξης του.

Με λίγα λόγια
ποίηση είναι

καθετί
που μετουσιώνεται σε ήχο
και κάνει τις καρδιές
να πάλλονται
ακόμη κι αν πορεύονται
μεσ’ στην ομίχλη
ανάμεσα σε κόσμους
φτιαγμένους από σιωπή.

Χρήστος Θ. Παπαγεωργίου

25/10/17

ΠΑΝΤΟΥ ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ Ο ΧΡΟΝΟΣ - ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

Άγρυπνος και διαλέγω ουρανούς-
αιθρίες με ανέμους 
απαλούς να κατοικήσω.

Στο στήθος μου σαν κλειδωμένο μυστικό το όνομά σου
την νοσταλγία ανεβάζει αόρατη που φλέγεται-
όπως κι η νύχτα.

Σαν από ώχρα γύρω μου χρωματισμένα σπίτια· 
κι η θάλασσα που ξεδιπλώνει
λιθάρια θρυλικά 
στο ακρογιάλι 
απ’ τον παλιό καιρό.

Νόημα παίρνουν όλα! Ξέρω 
τον κρυφό παλμό τους.
Πίσω από κείνο που κοιτάζω σαν μια άθληση
κρυφή και προσεγγίζω
μνημεία θεάς που χάθηκε και τώρα ένας
ναός ερειπωμένος μες τις παπαρούνες σαν ένας κλωβός του αέρα
που πλέκει αντένες πάνω του η άνοιξη..

Παντού ένα μνημείο ο χρόνος…

Όλα θυμίζουνε ιέρειες που απορροφήθηκαν απ’ τα φεγγάρια
κι η γη κατάπιε τους χιτώνες τους.

Στο χάσιμο του φεγγαριού αν δεις καμιά φορά
κάτι ανεμίζει αρπαγμένο από κλαδί, 
λευκό κι ωραίο.

Και η αγνότητα να σφύζει στο τοπίο.

Μόνο την φαντασία αφήστε μου, μόνο την φαντασία…
Αυτό το γρηγορότερο ταξίδι του μυαλού.

Από την ποιητική συλλογή του Στρατή Παρέλη:ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΝ..
...
PAINTING by Liza G.

21/10/17

Γνωμικά~Ρητά -Ιωάννης Ζουμπιάδης

O κ.Ιωάννης Ζουμπιάδης είναι ένας βραβευμένος, 
σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας και ποιητής. 
Εμπνέεται από οτιδήποτε περιβάλει την ύπαρξη του ανθρώπου. Προβληματισμοί, συναισθήματα, επιθυμίες, όνειρα, μουσική, στοιχεία της φύσης, υπαρξιακά ζητήματα και άλλα. Όλα χωρούν στο έργο του. Όλα είναι ιερά. Προχωρά, φιλοδοξεί και ονειρεύεται. Δηλώνει ερωτευμένος με την Τέχνη και τα είδη της. Αποκτά νόημα και αντλεί ζωή από  αυτήν!
...
 Για περισσότερες πληροφορίες,
την Βιογραφία,Λογοτεχνικά βραβεία και διακρίσεις 
του συγγραφέα και ποιητή κ.Ιωάννη Ζουμπιάδη,
 κλικάρετε ΕΔΩ

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura