Όπου και αν με πήγαν οι θεωρίες μου,
βρήκα ότι ένας ποιητής ήδη είχε πάει εκεί.
Ζίγκμουντ Φρόυντ

13/6/17

Ο πίνακας - Χριστόφορος Τριάντης

Ξαφνικά ο ζωγράφος τυφλώθηκε.
Και τώρα οι εικόνες -θεματικά- εισέβαλαν στον καμβά
πήρανε πρωτοβουλία στα βουλεβάρτα,
γυρεύοντας προοπτική και γνησιότητα
Να τες λοιπόν!
Ένας Άγγελος, δίχως φτερά, που τον κλοτσάνε
κάτι χωροφύλακες  στη στάση του μετρό που γράφει
«Σφαγεία».
Ένας γιαπωνέζος στρατηγός απομεινάρι του πολέμου,
που κάνει χαρακίρι μπροστά σε μορμόνους ιεροκήρυκες
και βουδιστές μοναχούς.
Κι ένας νεαρός φασίστας, που την έγκυο μάνα του βρίζει
γιατί θα αποκτήσει αδελφό.
Να και μια στάλα φεγγάρι, που τρυπώνει
στις σιδερένιες κουρτίνες της λήθης,
χρωματίζοντας τις στιγμές  του χρόνου.
Κι ένα στρέμμα ενθουσιασμός στο ράμφος
μιας στρουθοκαμήλου, σαν βλέπει ένα παιδί
να διαβάζει το «Ταξίδι στην άκρη της νύχτας».
Και δυο κόκκινα πουλιά, που καρφώνουν σταγόνες αίμα
στην πλάτη ενός  αγίου, σαν υπόμνηση
μαρτυρικού θανάτου.
Κι ένα βραβείο υπηρεσίας στον εμφύλιο,
που κρέμεται στο σπίτι ενός γέρου βοσκού.
Αυτός τα κορίτσια αγαπούσε και απέκτησε έξι.
Σε μια γωνιά του πίνακα, ένα τσούρμο
ευνουχισμένων ταύρων, στέκεται πειθήνια νεκρωμένο,
τα αίματα έβαψαν τα κέρατά τους.
Και σαν βλέπουν το θέαμα οι γυναίκες –σαλτιμπάγκοι
ενός τσίρκου (σε πλούσιο προάστιο),
χασκογελούν από ευτυχία.
Μα και η οδοντοστοιχία ενός νεκρού
(που κάποτε ήταν λογοτέχνης), από το μάθημα
ανατομίας του γιατρού Ντέμιαν,
κάπως ηλίθια χώθηκε στη ζωγραφιά
Κι ένας φράχτης, στη μέση του
κάτω απ’ τις αμυγδαλιές παίζουν παιδιά,
δίχως φόβο.
Α , και οι γριές που ξέχασαν να γελούν,
αγκομαχούν να μπουν στη ζωγραφιά,
δίνοντας συμβουλές λογικής σ’ αγόρια
και κορίτσια.
Μα, ο ζωγράφος πια άλλο χώρο δεν κάνει.
Ο πίνακας είναι έτοιμος,
σχεδόν …

4/6/17

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ - Βασιλική Δραγούνη

Υπομονετικά σμιλεύω τη σκιά μου με τις λέξεις
δίνοντάς της νέα, ιδεατά σχήματα,
ανταλλάσσοντας τον εαυτό μου με την αδιόρατη υφή της.

"Σκιά", της λέω, "μάθε με να μην αισθάνομαι".
Και η σκιά μου σχηματίζει έναν άμορφο χορό στον τοίχο,
κάτω από το τρεμουλιαστό φως των κεριών.

Κι έπειτα η σκιά μου λέει:
"Μάθε με πώς να αισθάνομαι".
Και βυθιζόμαστε μαζί σε χειμαρρώδη δίνη. 

Απόψε θα γίνω η σκιά μου.
Η σκιά μου θα οδηγήσει τα βήματα 
αυτή τη φορά.

Βασιλική Δραγούνη

3/6/17

30 ΙΟΥΝΙΟΥ 1638 : ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΓΚΡΟΤΕΡ - Χριστόφορος Τριάντης

Ο χρόνος σταμάτησε.
Ήταν εντολή των ιερέων του φεγγαριού,
 όπως παραμόνευαν
πίσω απ’ τις προσδοκίες,
ως άλλοι θεοί της τιμωρίας.
Ήρθε η πτώση.
Χτυπημένος  απ’ τα ξίφη της μοίρας  
και τους  ψεύτικους  έρωτες,
ο Γιούργκεν Γκρότερ
το καθήκον στο τίποτα επιτέλεσε.
Αλλά ήταν κι ο πρώτος της τραγωδίας   
σαν τους συντρόφους πρόσταξε 
να σώσουν την ύπαρξή του, 
(ό,τι απέμεινε απ’ αυτή),
να πολεμήσουνε γενναία  ως το τέλος.
Οι  εχθροί όμως,
φορώντας δέρματα Κυκλώπων 
γρήγορα έφτασαν,
το έργο να τελειώσουνε.
Και λίγο πριν το  σκοτάδι
τα  χέρια του  άγγιξαν
 το ματωμένο χώμα. 
Σαν όραμα γεννήθηκαν
οι λέξεις, 
με ήχους της σελήνης κεντημένες, 
θεριεμένες  κοντά στ’ άστρα.
Διέσχισαν  -μυστικά- τα δάκρυα.
Έμοιαζαν με νυχτολούλουδα,
δίχως θάνατο και  ντροπή.
Ο Γιούργκεν Γκρότερ
ήταν ο νικητής της μοίρας (για λίγο).
Αιώνιος , με τις λέξεις 
της αγάπης  στην καρδιά …

...
Artwork by Vimark 

30/5/17

"ΤΟ 'Α' ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ-1991"- Μανώλης Καπουσίδης (Ελάχιστο απόσπασμα)

....E ν α ν τ ί ο ν Σου θα στραφούν οι φ υ λ έ ς
Και των δ ι κ ώ ν σου παιδιών
τους χ λ ε υ α σ μ ο ύ ς θα συνάξεις
Στο α ί μ α θα λουσθείς 
Στην Κ α τ α δ ί κ η θα δεθείς

Στις κ α τ α κ ό μ β ε ς την Δ ό ξ α σου θα θάψεις.

Ο υ θ ε ν ε ί ς ηγεμόνες τ υ φ λ ά θα υπηρετείς
Σαν Κ ό λ α κ α ς θλιβερός,σαν α γ ύ ρ τ η ς...

Την Σ ο φ ί α που άθροισες
στις φ λ ό γ ε ς θα δεις
και επαλλήλως να σε δ ι κ ά ζ ε ι ο θ ύ τ η ς.

Την Α λ ή θ ε ι α που απεκάλυψες
κ λ ο π ι μ α ί α θα βρείς
Των βαρβάρων θ ε ο ύ ς θα υμνήσεις
Τους Λ α μ π ρ ο ύ ς σου Θ ε ο ύ ς πολλάκις θ' α ρ ν η θ ε ί ς
Και Α Π Ό Β Λ Η Τ Ο Σ του Παρόντος θα ζήσεις...........
....................(Συνεχίζεται)

(ελάχιστο απόσπασμα απο το έργο του ποιητή Μανώλη Καπουσίδη
"ΤΟ 'Α' ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ-1991)
...


...
Πηγή Eικόνας: Vimark 

"Αιεν...Αιεν...Αιεν" - Μανώλης Καπουσίδης (Ελάχιστο απόσπασμα)

.......Απο τα βάθη του Σ Ύ Μ Π Α Ν Τ Ο Σ
μυστική Χ ρ η σ μ ω δ ί α

Ξεκλειδώνει Α ρ χ έ τ υ π α

Και η Δ ί κ η
αμείλικτη
κ α θ α ι ρ ε ί

Π ε π ρ ω μ έ ν α Α π έ π ρ ω τ α.

Τα Λ α μ π ρ ά Η μ ι σ φ α ί ρι α "ενθρονίζει".

Το " ΥπέρΧρονο",Πρώτο
Και το "ΈνΧρονο"

Και μελλούμενη Σ υ ν -Η γ ε μ ο ν ί α
σε ΕΝΑ ορίζει...

Την Ουράνια Μ ν ή μ η
Ιερά Σκευοφύλακα των Α δ ύ τ ω ν Χρίει

Του που Α Ν 'Α Σ Τ Ρ Ο Φ Η θα γίνει
Του Κ ό σ μ ο υ Σ Υ Ν Ε Ί Δ Η Σ Ι Σ

Πολλαπλού
Απειρόμορφου
Ο υ ρ α ν ό σ π α ρ τ ο υ 
Ό ν τ ο ς...................................(Συνεχίζεται)
...
Ελάχιστο απόσπασμα από το έργο του ποιητή Μανώλη Καπουσίδη
"Αιεν...Αιεν...Αιεν." ).
...

...

25/5/17

ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ - Xριστόφορος Τριάντης

Ω, ο αόρατος έρωτας
μπολιάζει τα πληγωμένα δέντρα.
Κι οι λέξεις γίνονται
χιόνι που πετρώνει
σε αρχαίες φρυκτωρίες.
Οι αέρηδες ξεχνούν για λίγο
τις νεκρές στιγμές
και ευθύς
τις ξαναφέρνουν
με άλλο μέλλον.
Στα χωράφια με τους ηλίανθους 
οι σκέψεις ευτυχούν.
Στέκονται ολομόναχες,
ακούγοντας τις προσευχές
και τα μοιρολόγια
των νηστευτών.
Τις ώρες που τα μάτια μας
αλλάζουν χρώμα και δάκρυα.
...
Painting by Alfred Gockel
Oil on Canvas


23/5/17

Η ΣΚΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ - Βασιλική Δραγούνη

Γυρνάς το πρόσωπό σου στο παράθυρο
χαζεύεις τον χορό της βροχής
νιώθεις το ρίγος του δωματίου.

Όσο περνά η ώρα και κρυώνεις
βάζεις έναν μανδύα αδιαφορίας
να τριγυρνάς στη μοναξιά της νύχτας.

Κάποια ανεξιλέωτη σκιά σε ακολουθεί
σαν ένας σιωπηλός θεατής του εαυτού σου
χωρίς παρελθόν, χωρίς όνομα.

"Α, εσύ πάλι", του λες
σου απλώνει το χέρι, μια σπιθαμή απ' την άβυσσο
τον αγκαλιάζεις.

Ο καθρέφτης κλείνει τα μάτια του.

Βασιλική Δραγούνη

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

"Without Arms" MFA Thesis Animation by Alek Vacura